கவிச்சிதறல்

2010-01-25T04:15:00.000-08:00

தேர்த் திருவிழா

இது
ஒற்றைக்கரத்தின்
ஓங்கார வலிமையல்ல‌
ஊரே ஒன்று கூடி
ஓராயிரம் கரங்கள் ஒன்றிணைந்த‌
ஒற்றுமைத் திருவிழா.
ஒற்றுமையின் விளைவால்
பலநிகழ்வுகள் நடந்தேறுமென்பது
காலங்காட்டும் உண்மை
நிகழ்காலமே
வரலாற்றின் ஆதாரம் எனும்
வகைப்பாட்டின் அடிப்படையில்
இந்த பொன்னாளும் ஒருநாள்
வரலாறாகும்.

உடலில் குறையிருந்தாலும்
சிந்தையில் குறைவின்றி
செயலூக்கம் கொண்டிருக்கும்
எங்களவர் வார்த்தைகள்
அச்சேறும் அற்புத தினம்
இன்று.

இந்த
'கவிச்சிதறல்' திருவிழாவில்
தேர்செல்ல துணைநின்ற‌
அருமைக்கவிஞ‌ர்களுக்கும்
அன்பு உள்ளங்களுக்கும்
நெஞ்சுருக சமர்ப்பிக்கிறேன் ‍‍‍
ஓராயிரம் நன்றிகளை!

''நம்பிக்கை நாயகன்" கவிஞர் ஏகலைவன்
சேலம்

2010-01-23T04:12:00.000-08:00

கனவு வாழ்க்கை போதுமெனக்கு...

கண் பார்வையிழந்து
கடந்தன இருபது ஆண்டுகள்
என்றாலும்
என் பாட்டியை ஒருநாள் இரவு பார்த்தேன்
நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன் மறைந்தவள்!
அதே முகம், அஹ்டே கனிவு
அதே சிவந்த நிறம்‍ மறுநாள்
எனக்குள் கொள்ளை மகிழ்ச்சி.

இன்னொரு நாள் கனவில்...
இருபதாண்டுகளுக்குமுன் மருத்துவமனையில்
என்னைச் சேர்த்தபொழுது கண்ணீர்விட்ட
என் தந்தை வந்தார்.
இறுக்கமான மனிதருக்குள் எத்தனை அன்பு

எனக்குள் இன்னும்
மிச்சமிருக்கிறது அவர் ஆளுமை
அவரின் தந்தைபேறு
என் தவம்
இன்னொரு நாள் கனவில் என் தாய்...
என்னோடு சேர்த்து
எட்டுக்குழந்தைகளை ஆளாக்கியவர்.
எத்தனை வதைகள்,எத்தனை வேதனைகள்
எல்லாமே நான் பார்க்க அனுபவித்தவை
அருகில் வைத்து தடவிக்கொடுத்தார் என்னை
கண்ணீர் விட்டேன் கனவிலும்...

எனக்குள் உயிர்ப்பாய்
இன்றும் இவர்கள்
கனவுக் காட்சிகள் போதும்
எனக்கு...

கவிஞர் கோவை ஞானி

2010-01-23T04:11:00.000-08:00

புதிய கண்ணகி

அரசின்
கருணைத் தொகைக்காக‌
அலையாயலைந்தாள்
அந்த விதவை

கையெழுத்துக்கள்
பல வாங்கிக் கொடுத்தாள்

கடைசியில்
அந்தப் பணமும் வந்தது
பணத்தை கொடுத்த‌
அலுவலர் கை நீட்டினார்...

நீயும்
விதவை தானா?
அவன் முகத்தில்
விசிறியடித்தாள்
பணத்தை...

கவிஞர் கர்ணன்
மதுரை.

2010-01-23T04:10:00.001-08:00

ஐம்பூதங்களும், ஐம்புலன்களும்

யாருமற்ற வெளிகளில்
காற்றுடன் உரையாடினேன்
வேறுபட்ட நட்புடன்
பொழுதும் கழிந்தது சிறு
சத்தம் வரவில்லை

புஞ்சை நிலப்பரப்பில்
கொஞ்சம் காலூன்றினேன்
அதிகாலை வானம்
பனியும் பொழிந்தது என்
காலுக்கு வலிக்கவில்லை...

கலங்கிய கண்மாயில்
கால்கள் நனைத்தேன்
பாசம் தின்னும் மீன்கள்
விரல்கள் கடித்தது அதன்
வண்ணம் தெரியவில்லை...

கண்ணாஇக் கூசும்
சூரிய வெப்பம்
மண்ணைப் பிளக்கும்
விதையின் நுட்பம்
ஏன்? எதற்கு? எப்படி? எதுவும்
எனக்கு புரியவில்லை...

கால்களற்று... பார்வையற்று...
கேட்கும், பேசும் திறனற்று... சுய உணர்வற்று...
போனபின்பும் அற்றுப் போகவில்லை
ஐபூதங்களுக்கும், ஐம்புலன்களுக்குமான
எங்களின் உறவு...

இங்கே
இதயங்கள் பேசிக் கொள்கின்றன.

கவிஞர் சு. அமுதசாந்தி
மதுரை

2010-01-23T04:08:00.000-08:00

நவீன வேதாளங்கள்

செல்லப் பிராணிகளென‌
காதலுடன்
போற்றி வளர்க்கப்படுகின்றன‌
நவீன வேதாளங்கள்

இப்போதெல்லாம்
அவசியம் தேவைப்படுகின்றன‌
வேதாளங்கள்
ஒவ்வொருவருக்கும்
ஒவ்வொரு விஷயத்துக்காக‌

தலை வலித்தாலும்'
சுமை கனத்தாலும்
விதவிதமாய் சேட்டைகள் செய்தாலும்
விடாது சுமக்கின்றோம்
வேதாளங்களை
விக்ரமாதித்தன் போல...

வேதாளங்களின் தனிச்சிறப்பு
அவைகளுக்கு
எம்மரமும்
எம்மனிதரும்
சம்மதமே

கவிஞர் கோ.கண்ணன்
தர்மபுரி

2010-01-23T04:07:00.000-08:00

திருநங்கை

ஆண்பாலிலும் அகப்படவில்லை
பெண்பாலிலும் பொருத்தமில்லை
அரவாணி என ஆகிவிட்டதால்
அரவணைக்கக் கூட யாருமில்லை

விலங்கு, பறவை
தாவரம் மனிதரென‌
அனைத்தும் அடையாளப்
பெயர் பெற்று அடைகின்றது கௌரவமே!
நாங்கள் மட்டும்
அடையாளம் காணாத‌
ஆச்சர்யக் குறியானோம்

அவலமே கண்டு கண்டு
அவனியிலே நொந்துவிட்டோம்
மனிதனையே மதிக்காத சமூகம்
மனிதனாகவே எண் ணாதவரையா மதிக்கும்?

குரோமோசோமின் குறும்பதுவால்
குழப்பமே வாழ்வானது
குனியக் குட்டும் சமுதாயத்தில்
மனமும் கூட தாழ்வானது

விதியை மீறிய விளையாட்டை
இயற்கை எப்படி ஈடுசெய்யும்?
விளக்க முடியா பதிலுக்கு
வினாக்குறியே விடையாகும்.

கவிஞர் இரா.சுமதி
தேனி

2010-01-23T04:06:00.000-08:00

நம்பிக்கை

வீழ்வது பற்றி
ஒருபோதும்
எங்களுக்கு
கவலையில்லை
எழுவது உறுதி
என்பதால்...

கவிஞர் சே. ஜெயக்குமார்
சென்னை

2010-01-23T04:05:00.000-08:00

ஒற்றை நடசத்திரமே...

கோடி கோடி நட்சத்திரங்கள்
கண்களை சிமிட்டி மிளிர்ந்தாலும்
இரவு வானத்தை அழகுப்படுத்தினாலும்
உனக்கு அவை ஈடாகவே ஆகாது.

தெளிந்த இரவு வானத்தை
அண்ணாந்து பார்க்கும் பொழுதெல்லாம்
என் கண்கள் உன்னை மட்டும்
தேடுகின்றன, வாடுகின்றன, கலங்குகின்றன.

நிலவு முழுதாய் அங்கே இருந்தாலும்
தேய்ந்து வளர்ந்து மறைந்தாலும்
அதன் சுவடு மட்டுமே இருந்தாலும்
நீ மட்டும் அதன் அருகில் இருப்பாய்!

உன் அன்பை என்னவென்பது?
காத்திருத்தல் என்பதா? கடும்தவம் என்பதா?
கிடைக்காமலேயே போனாலும் தளராத‌
மனமென்பதா? மாசில்லா அன்பென்பதா?

எத்தனை யுகங்கள் காத்திருக்கிறாய்
அந்த நிலவின் அன்பிற்காக?
எத்தனை முயற்சிகள் செய்திருப்பாய்
அதன் அன்பை அடைந்துவிட!

காத்திருத்தலில் நீ ஆண்டாளா? மீராவா?
அவர்கள் ஆண்டவனில் அடைக்கலம்!
அதுபோல‌
நீயும் ஒருநாள் அந்த நிலவை அடைய‌
நானும் உனக்காக தவமிருப்பேன் நட்சத்திரமே.

கவிஞர் சாந்தி ராபர்ட்ஸ்
ஊட்டி

2010-01-23T04:01:00.000-08:00

மறைக்காமல் சொல்லிவிடு

மனதுக்குள் வைத்துக்
கொண்டு மறைக்கின்றாய்
மறைத்ததை நீயே
மகிழ்ந்து ரசிக்கின்றாய்
தினம் தினம் ஏனிந்த விளையாட்டு
தெரியாமல் தான் கேட்கின்றேன்
சொன்னால் என்ன?

என்னை
காணாமல் வாடுகின்றாய்
கண்டவுடம் ஏன்
விலகி ஓடுகின்றாய்
இனம் புரியாத இன்பம்
இதில் இருக்கிறதா?
இல்லை உண்மையிலேயே
உன் மனம் என்னை வெறுக்கிறதா?

பணம் கொடுத்து கிடைப்பது
உண்மை அன்பில்லை
பகிர்ந்து கொண்டால்
ஏதும் பாவமில்லை.
குணம் கொண்ட‌
நல்லவளே சொல்லிவிடு
சொல்லாமல் செல்வதில்
ஏதும் லாபமுண்டோ!

கவிஞர் சி.எழில் அரசன்
சென்னை

2010-01-23T04:00:00.001-08:00

பிரசவ வேதனை

ஆண்டவனே
பிரசவ வேதனையை
பெண்களுக்கு மட்டும் ஏன் கொடுத்தாய்?

அக்னி சாட்சியாக‌
இன்ப துன்பங்களை
பகிர்ந்து வாழ்கிறோம் என்று
சங்கல்பம் கொண்டதை
நீயே பொய்த்து விட்டாயே?

அன்பின் வெளிப்பாட்டில்
ஒரு அராஜகமா?
ஆசை முத்தத்திற்கு
ஆயுள் தண்டனையா?

இறைவா
சிசுவை வெளிகொணர‌
அகிம்சை வழிகளை சிருஷ்டிக்க‌
ஏன் மறந்தாய்?

அடுத்த ஜென்மத்தில்
என்னை பெண்ணாகவும்
அவளை எனக்குரிய ஆணாகவும்
படைப்பாய் ஆணடவனே!

அவளிடம்
இதனை சொல்லிவிடாதே
அவள் என்ன சொல்வாள் என்று
நான் கூறவும் வேண்டுமா?

கவிஞர் வெ. எழிலரசன்
சேலம்

2010-01-23T03:56:00.000-08:00

ஓ... மனிதா

அலை அலையாய் திரியும்
அழகு வெண்மேகங்கள்
களையிழந்து போன புவியை
நினைத்து விடும் கண்ணீரே...
மழை!

அம்மழை நீரிவும்
மாசு படிந்திருக்கிறதாம்...
மண்ணிலே கால் ஊன்ற‌
மரமோடு இணைந்த செடிகளும்
மயங்குகிறது...
மனிதா நீ யோசி...

மண்பாண்டம் உருமாறி
மயக்கும் வெண்கலமாய்... வெள்ளியாய்...
கண்ணாடி குவளையெல்லாம்
கண்கவர் பிளாஸ்டிக்காய்
மஞ்சள் துணிப்பை
மரபு போய்...
மக்காத தூக்குப் பையாய்...

அறிவியல் முன்னேற்றம்
ஆயிரம் இருந்தாலும்
இடித்துக் கூறு
இனிவரும் சந்ததிக்கு..
சுற்றுச்சூழல் பேணாவிட்டால்
சுனாமியும் சூறாவளியும்
சூன்யமாக்கிவிடும் உலகத்தை...

கவிஞர் மு.அர்ச்சுணன்
நாமக்கல்

2010-01-23T03:53:00.000-08:00

உடலை உறுதியாக்கு
மனதைக் கல்லாக்காதே!

கடற்கல்லாக இருந்து
கரைந்தது போதும்
துவைக்கல்லாக இருந்து
அழுக்கு நீக்கு! அசுத்தம் போக்கு!

மலைக்கல்லாக இருந்து
மணலானது போதும்
சிலைக்கல்லாக இருந்து
சித்திரம் மீட்டு! விசித்திரம் கூட்டு!

மாணிக்கக் கல்லாக இருந்து
மரியாதை பெற்றது போதும்.
வைரக்கல்லாக இருந்து
வைராக்யத்துடம் வளர்க!
மதிப்புடன் வாழ்க!

சொற்கள் பலவகை
நீண்டு காவியமாகலாம்
கற்கள் பலவகை
சிலை ஓவியமாகலாம்

ஆதலினால் தோழனே
நீ சொல்லாக இருந்தால்
இதழைக் கனிவாக்கிக் கொள்
கல்லாக இருந்தால்
உடலை உறுதியாக்கிக் கொள்

ஆனால்
'கல்' மனசுக்காரன் என்று
'சொல்'லுமளவிற்கு
மனதை மட்டும் கல்லாக்காதே!

கவிஞர். பொன்.கதிரேசன்
நாமக்கல்

2010-01-23T03:52:00.000-08:00

நீயும் ஆண்டவன் தான்...

சுழி போட்டு
செயல் தொடங்கும்
விநாயகப் பெருமான்
முழுமுகம் இல்லாதவன்

ஜாதகத்தில்
உச்சத்தில் நன்மையாம்
குரு தட்சிணாமூர்த்தி
ஒரு கால் இல்லாதவன்

சகல் காரியமும்
நடக்க வைக்கும்
சண்டீகேசுவரன்
இரு காது கேட்காதவன்

ஒரு
அவதாரத்தில்
அம்மன் கூட‌
விகாரமானவள்

அட விடுங்கள்
அகிலத்தையே
ஆட்சி நடத்துவதாய் கூறும்
சிவன் கூட‌
அர்த்தநாரீஸ்வரர்

ஊனமானவனே!
உரக்கச் சொல்கிறேன்
நீயும் ஆண்டவன் தான்
உயர்ந்த இடத்தில் இருப்பதால்...

அரசு ஆணைப்படி
நீ மாற்றுத்திறானுடையவன் மாற்றானை விட நீ திறமையானவன்

பிறகெதற்கு
ஊனத்தை பற்றி
ஒப்பாரி வைக்கிறாய்
நன்றாக
உழைத்து எரி
உன் தீபத்தில்
உலகம் ஒளி பெறட்டும்

கவிஞர் கவி.பெரியசாமி
கரூர்

2010-01-23T03:51:00.000-08:00

கல்விக்கண் காமராஜர்

இன்று விலைபோகும் கல்வியை
அன்றே இலைபோட்டு பரிமாறியவர்
ஜாதிமத வேறுபாடின்றி
வீதிதோறும் கல்வியை விதைத்தவர்!

கனவுகளோடு பள்ளி வந்த‌
சின்னஞ் சிறார்க்கும்
உணவளித்த மூத்தவர்!
விளையாட்டுப் பிள்ளைகளையும்
நல்ல சிலையாக வடிக்கும்
கல்வியெனும் கலையறிந்த கலைஞர்!

ஆடுமேய்த்தவன் கையிலும்
ஏடுகொடுத்த சித்தர்!
சாணம் சுமந்த சிறுவனுக்கும்
ஞானம் போதித்த புத்தர்!

தமிழகத்து பட்டதாரிகளுக்கெல்லாம்
சுயவேலை திட்டம் கொடுத்து
வரலாறு படைத்தவர்!

அறியாமையை தன்
அறிவாலே உடைத்தவர்!

மாட மாளிகைகள் கட்டாமல்
பாட சாலைகள் கட்டிய‌
முதல்வர்!
ஒவ்வொரு தமிழ் வீட்டிற்கும்
தத்துப் புதல்வர்!

மாக்களாக இருந்தவர்களை
மக்களாக மாற்றிய மனிதர்!
நகரமாக இருந்த சமூகத்தை
சிகரமாக மாற்றிய புனிதர்!

படிக்காத மேதையே!
உன்னை படிக்காத மேதை
எவரெம்று சொல்!
உன் பெயர் தான்
மனங்கள் என்றும்
உச்சரிக்கும் சொல்...!

கவிஞர்.துளிர்
மதுரை

2010-01-23T03:50:00.000-08:00

காத்திருப்பு

காலத்தின் நதிக்கரை மீது
காத்திருப்போம்
என்றாவது
மிதந்துவரும்
நமக்கான மலர்

கவிஞர் இரா. பாக்கியராஜ்
திருச்சி

2010-01-23T03:49:00.001-08:00

ஆதலால் அழிவில்லை

நீ
இறந்துவிட்டதாக
செய்தி வந்தது
ஆனாலும்
நான் அழவில்லை

காரணம்
ஒவ்வொருநாளும் நானும்
இறந்து கொண்டிருக்கிறேன்
என் இறப்பிற்கே
அழ முடியாத நான்
உன் இறப்பிற்கு எப்படி அழ?

கருவிலே இறந்து
குழந்தையாக பிறந்து
குழந்தையாக இறந்து
சிறுவனாக பிறந்து
சிறுவனும் இறந்து
இளைஞனாய் பிறந்தேன்.
இளைஞனும் இறந்த பிறகு
முதியவனும்
இறந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

இப்படி
நாளும் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன்
ஒவ்வொரு இறப்பிற்கும்
அழுவதென்றால் வாழ்நாளெல்லாம்
அழுகையே தொடரும்
ஆதலால் என்னை மன்னித்துவிடு...

மரணம் என்பது மறைவல்ல‌
மாற்றம்... என்பதனால்
உன் இறப்பிற்கு நான் அழவில்லை.

கவிஞர் இராமானந்த குருஜி
விழுப்புரம்

2010-01-23T03:46:00.000-08:00

நட்பு

துயரத்தில்
தோள் கொடுப்பது நட்பு

துவண்டு விழும்போது
தூக்கி விடுவது நட்பு

விழி நிறைந்த கண்ணீர்
வழியும் முன்பே
தாங்கி பிடிப்பது நட்பு

உடைந்த இதயங்களுக்கு
உறுதுணையாய் வருவது நட்பு

இத்தனையும் உணர்ந்த‌
நமக்கு சிறப்பு
நல்ல நண்பர்கள் சூழ வாழ்வதே!

கவிஞர் ஆ. தங்கராஜீ
சேலம்

2010-01-23T03:45:00.000-08:00

ஒரு நாள் வருவான்...

ராசாவாக வருவான்
மந்திரியாக வருவான்
என்றெண்ணி காத்திருக்க‌
உறங்காத உண்மையாய்
ஒரு நாள் வந்தான்...

மெலிந்த உடலாய்...
கண்ணீர் துளியை வெந்நீராக்கி
காய்ந்த தலைமுடியோடு
மகனைப் பார்க்க காத்திருந்தவனை
பார்த்தும் பாராமல்
வேகமாய் வெளியேறினான்
முதியோர் இல்லத்தின் பணம் செலுத்தியபடி....

கவிஞர் ஆ.இராஜேந்திரன்
சிவகங்கைஒரு நாள் வருவான்...

ராசாவாக வருவான்
மந்திரியாக வருவான்
என்றெண்ணி காத்திருக்க‌
உறங்காத உண்மையாய்
ஒரு நாள் வந்தான்...

மெலிந்த உடலாய்...
கண்ணீர் துளியை வெந்நீராக்கி
காய்ந்த தலைமுடியோடு
மகனைப் பார்க்க காத்திருந்தவனை
பார்த்தும் பாராமல்
வேகமாய் வெளியேறினான்
முதியோர் இல்லத்தின் பணம் செலுத்தியபடி....

கவிஞர் ஆ.இராஜேந்திரன்
சிவகங்கை

2010-01-23T03:42:00.000-08:00

பூவே... நீ...

ஒரு நாள் வாழ்வுக்காக‌
ஒற்றைக் காலில் தவமிருக்கிறாய்
கட்டில் முதல் கல்லரை வரை
கால் பதிக்காத துறையில்லை

ஆண்டவன் தோள் ஏறி
ஆனந்த தாண்டவமும் ஆடுவாய்
கன்னியரின் கூந்தல் ஏறி
காளையரின் மனமும் கரைப்பாய்

காளையர் உனை ஏந்தி
பூவையருக்கு கோரிக்கை விடுப்பர்
வெற்றி பெற்றால் நீ தலையில்
தோல்வி பெற்றால் நீ தரையில்

நீ! புன்னகையில் சின்னம்
நேசத்தின் அடையாள,
மலர்ச்சியின் பிரதிபலிப்பு
மரணப்பாதையின் துணையிருப்பு
என அவதாரங்கள் பல எடுக்கிறாய்

எனினும்
உன்னுடைய பதவியும்
ஒரு நாள் பறிபோகும்
விதவையின் கூந்தலில்...

கவிஞர் மு. குமார்
தேனி

2010-01-23T03:41:00.000-08:00

பாசக்கடன்

தங்கையின் திருமணக் கடனை
கட்டி முடிப்பதற்குள்
வந்தது தீபாவளி

மாப்பிள்ளைக்கு
அரைபவுன் மோதிரம்
பட்டாசு
பலகாரம் என‌
சகல மகிழ்ச்சியுடன்
முடிந்தது தீபாவளி

தங்கை சென்றாள் கணவனுடன்
வீட்டிற்கு வந்து
தனிமையில் அமர்ந்து
யோசித்தான் அண்ணன்
வீட்டை மீட்பது
எப்போது என்று...

கவிஞர் செ. முருகேசன்
நாமக்கல்

2010-01-23T03:37:00.000-08:00

எனது தாய்

கருவறையில் சுமந்தாய்
உலகினுக்கு தந்தாய்
கண்போல் வளர்த்தாய்
அன்பினை அள்ளித்தந்தாய்

துன்பத்தை சுமந்தாய்
உறக்கத்தை துறந்தாய்
பண்பினை கொடுத்தாய்
பகைமையை மறந்தாய்
பாரினில் உயரச்செய்தாய்

உன்போல் எவரிருப்பர்
உலகினிலே என்றுமே
துணையிருப்பாய்
என் தாயே!

கவிஞர் இரா. செல்வராஜ்
தேனி

2010-01-23T03:36:00.000-08:00

மாறாமை

என் வார்த்தை வெளிப்பட்டால்
நான், வாயாடி!

என் உடன் போக்கால்
நான், ஓடுகாலி!

மணக்கூலி கொடுக்க‌
முடியாதெனில் நான், முதிர்கன்னி!

என் கழுத்தில் தாலியால்
நான், கட்டுக் கழுத்தி!

பிள்ளை பெற முடியாதெனில்
நான், மலடி!

உடையவன் ஒதுக்கி வைத்தால்
நான், வாழாவெட்டி!

வேற்றானிடம் வாய்விட்டுப்
பேசினால் நான், வேசி!

மணவாளன் மாண்டு போனால்
நான், முண்டச்சி!

இல்லத்தான்
இருந்து இறந்தால்
நான், சுமங்கலி!

மாறாச் சமூகத்தில்
என்றும் மாறாதது
எனக்கான அடைமொழிகள்!

கவிஞர் ம.பாலன்
புதுச்சேரி

2010-01-23T03:32:00.000-08:00

சுழற்சி

அமைதியாய் தோன்றி
ஆர்பரித்து பாய்ந்து
இடையூறு களைந்து
ஈகையாய் வழங்கி
உற்சாகமாய் ஓடி
ஊர்பல கரந்து
எழிலாய் கடலோடு கலந்து
ஏற்றத்தோடு சூரிய ஒளியில்
ஐயமின்றி விண்ணை அடைந்து
ஒன்று விடாது மழையாக‌
ஓசையுடன்
ஒளவை போல வாரி வாரி
வழங்குகின்றாய்...

கவிஞர் ஜி.ஏ. பிரிட்டோ
கன்னியாகுமரி

2010-01-23T03:27:00.001-08:00

எனக்கான இலக்கு

இலக்கு நோக்கிய எனக்கான பயணம்
எதையும் அடையவில்லை
எதிலும் நிறைவில்லை

எதைத்தேடிப் பயனிக்கிறது
என்பதே புரியாமல்
பயணப்படுகிறது என் கால்கள்...
பயணத்தில் தேடுதலுக்கான‌
விடைமட்டுமே தேடலாகிறது.

இலக்கின் தூரம்
நெருங்கியதாய் எண்ணி
எட்டித்தொட எத்தனிக்கையில்
இடறி விழுந்தாலும்
சிந்தனை மட்டும்
தேடுவதிலேயே நிற்கிறது.

திசை தெரியா
என் இலக்கின் பயணத்தில்
சிக்கி சின்னாபின்னப்படுகிறது
என் சுற்றம்... வழிப்பயண‌
ஊன்றுகோலாய் வருமென நினைத்த‌
நட்புகள் நடுவழியில் விட்டுவிட்டு
நழுவி மாயமாகின்றன.

நேர்கோட்டுத் தேடுதலில்
விழுந்து எழுந்தாலும்
இடரின் காலத்தில்
எதையும் எதிர்கொள்ளும்
வீரியத்தின் விளைவே நம்பிக்கை.

கவிஞர் சித்தை பா.பார்த்திபன்
திண்டுக்கல்

2010-01-23T03:26:00.000-08:00

மேகம்

வெட்டவெலியில்
பட்டுமேனியை
தொலைத்துவிட்டுத்
துப்பறியும் காரிகை...!

கவிஞர் பொன்.முரு.காமராசன்
திண்டுக்கல்

2010-01-23T03:23:00.000-08:00

நில் கவனி செல்

நகரின் பிரதான சாலை
வழிப்போக்கர்கள் நடந்து செல்ல‌
இருபுறமும் வழியிருந்தும்
நடந்து செல்ல மனமில்லை!

ஏனென்றால் வாகனத்தில் சென்றாலே...
ஏளனமாய் பார்க்கும்
நகரின் முக்கியசாலை...

அந்நிய தேசத்தின்
அழகுரதங்கள் மத்தியில்
தடுமாறும் பாதசாரிகள் போலவே,
சொந்த தேசத்தின் வாகனங்களும்
தட்டுத்தடுமாறி
நின்று... கவனித்து... சென்றன...

கவிஞர் வேம்பை. தி. பாலாஜி
சேலம்

2010-01-23T03:18:00.000-08:00

நொண்டி

நான்
நல்ல மாணவன்
சான்றளித்தது
ஆசிரியர் இனம்

நல்ல நண்பன்
புகழ்ந்தது
நட்பு வட்டம்

நல்ல சகோதரன்
பறை சாற்றியது
பெண்ணினம்.

பெருமைக்குரியவன்
பெருமைப்பட்டது
என் உறவுகள்

திறமையானவன்
பதக்கம் தந்தது
வேலை தந்த நிர்வாகம்

நல்ல பொதுநல சேவகன்
உரிமையுடன் கொண்டாடினர்
கிராம மக்கள்

மொத்தத்தில் மிக நல்லவன்
இது என் காதலியின்
பாராட்டுரை

இத்தனை இருந்தும்
நொண்டி என்றே அழைக்கிறது
மானிட இனம்

கவிஞர் சின்னப்பா கணேசன்
சென்னை

2010-01-23T03:16:00.000-08:00

மானவிலை

சாதியெனும் பேய்களின்னும்
சாகவில்லையே! அது
சதிகளென்னும் நாட்டைவிட்டுப்
போகவில்லையே!

ஆதிமனிதன் வாழ்க்கியிலும்
பேதமில்லையே! இங்கு
அர்த்தம் கெட்ட வாழ்க்கையினால்
லாபமில்லையே!

வீதியெனும் புழுதியிலே
விழுந்த நாய்களாய் சிலர்
வீசி எறிந்த எச்சிலையாய் பதவி கேட்கிறார்!

பாதிவெந்த அரிசிபோல‌
பானை விழுந்தவர் இங்கு
பாதிவிலை கொடுத்துகூட
பட்டம் வாங்குறார்!

நாதியற்ற‌ தாசிபோல‌
நடந்து கொள்பவர்;
நரித்தனமாய் தமிழைவிற்று
காசு பார்க்கிறார்!

நீதியெனும் சாட்டை கொண்டு
நித்தம் அடிப்பதா? இந்த‌
நியதி கெட்ட நாயை தின்று
ரத்தம் குடிப்பதா?

ஆதிமனிதன் வாழ்க்கையிலும்
பேதமில்லையே இன்னும்
அசிங்கத்தை புசிப்பவர்க்கு
ஞானம் வல்லையே!

கவிஞர் வெ. தமிழழகன்
சேலம்

2010-01-23T03:08:00.000-08:00

உள்ளத்தின் உராய்வுகள்

உள்ளார்ந்த‌
துயரங்களையெல்லாம்
உதறி எறிந்துவிட்டால்
ஒன்றுமே இல்லாமல்
போய்விடுமென்கிற‌
அச்சத்தில்தான்
அப்படியே வைத்திருக்கிறேன்
ஆறாத தழும்புகள்
சிலவற்றையும்...

கவிஞர் த.நளினி
மதுரை

2010-01-23T03:05:00.000-08:00

நம்பிக்கையின் விருட்சம்

உனக்குள் தூங்குதடா
ஒரு வெளிச்சம்
துளிர துடிக்குதடா
ஒரு விருட்சம்
கல்லை கொஞ்சம் செதுக்கிப்பார்
சிற்பம் வரும் தன்னாலே
உழைப்பை கொஞ்சம் உரசிப்பார்
வெற்றி வரும் பின்னாலே!

துணிவென்பது தூண்களை போல‌
தூங்காமல் துணிந்து விடு
பணிவென்பது கண்களை போல‌
உயர்வாக மதித்து விடு!

கனவென்பது வார்த்தை இல்லை
மெய்யாக்க முயற்சி எடு
வாழ்க்கையென்பது ஒரு முறை தானே
போராடி வென்று விடு!

மூடி வைத்த வானம் இல்லை
மூழ்கி எடுக்கா முத்தும் இல்லை
மலர்கள் வந்து வாழ்த்துச் சொல்லும்
நேரம் வெகு தூரமில்லை!

கவிஞர் க.மாரிமுத்து
இராஜபாளையம்

2010-01-23T03:02:00.001-08:00

கெட்டுப் போச்சி நாடு

அர்த்தமற்ற இறப்புக்கள்
அன்றாடம் நிகழும்
சுத்தமற்ற நெஞ்சங்களே
ஏராளம் உலவும்!

வன்முறைகள் ஓங்கியெங்கும்
அலறல்களின் முழக்கம்
'வாழ்க' என்ற கோஷமிட்டு
வாழ்வது சிலரின் வழக்கம்!

சாக்கடையின் புழுக்கள் போல‌
நெளிய பழகிக் கொண்டோம்
சாராயத்தை உலகமாக்கி
பழைய யுகத்தை வென்றோம்!

வாகனங்கள் நிறைய உண்டு
சாலைகள் சரியில்லை
வாழவரும் பெண்களுக்கோ
வரதட்சணை தொல்லை!

மேடையெங்கும் தலைவர்களின்
வெட்டிப்பேச்சு அரசியல்...
கெட்டுப்போச்சு நம்ம நாடு
வெடிகுண்டு அமளியில்!

ஜனநாயகக் கடப்பாறை
ஏற்படுத்துது காயம்
இருந்தாலும் பூசிக் கொண்டோம்
சுதந்திரத்தின் சாயம்..!

கவிஞர் கா. இளையராஜா
கடலூர்

2010-01-23T02:55:00.000-08:00

எனக்கும் ஆசை

அமாவாசை நிலவுக்கு
வெள்ளையடிக்க ஆசை...
காகித கப்பலில்
உலகம் சுற்றிவர ஆசை...

உயிரோடு சென்று
சொர்க்கம் பார்த்துவர ஆசை...
காதலர்களின் உயிரை மட்டும்
கவரக்கூடாதென்ற உடன்படிக்கையில்
எமனுடன் கையெழுத்திட ஆசை...

பனித்துளியை பாலைவனத்தில்
பயிர் செய்ய ஆசை...
தனி அறையில்
தாசியுடன் விடிய விடிய‌
இராமாயணம் பேச ஆசை...
முடிவில்
மனித வாழ்வில்
சோகத்தை மட்டும்
பிரித்தெடுக்க ஆசை...

கவிஞர் இளங்கோ வரதராஜன‌
பெரம்பலூர்

2010-01-23T02:47:00.000-08:00

அடையாளம் காட்டுவோம்...!

விண்மீன்கள்
தொலைவில் இருந்தாலும்,
சுடர்விட்டு ஜொலிக்கின்றது

புள்ளிமான்கள்
காட்டில் இருந்தாலும்
சுதந்திரமாய் வாழ்கின்றது.

சிற்றீசல்
வாழ்க்கை சில நொடிகளெனினும்
சிறகடித்துப் பறக்கின்றது.

ஆலமரம்
வேரினை இழந்தாலும்
விழுதுகளால் வாழ்கின்றது.

விண்மீன் போல‌
ஒளி கொடு!
புள்ளீமான் போல‌
துள்ளீக்குதி!
சிற்றீசல் போல‌
சிறகடி!
ஆலமரம் போல‌
தழைத்து வாழ்ந்திடு!

மாற்றுத்திற‌ன் கொண்ட‌
அன்பு நெஞ்ச‌ங்க‌ளே,
ந‌ம‌து திற‌மையை
உல‌கின‌ர் ம‌த்தியில்
அடையாளப்படுத்த‌
உத்வேக‌ம் கொண்டே எழுவோமே...!

கவிஞர் சூ. ஆரோக்கியமேரி
சேலம்

2010-01-23T02:45:00.000-08:00

வாழப்பழகுவோம்..

எத்தனை எத்தனை
வண்ணப்பூக்கள்
பூக்கின்றன.

பூக்களின் செழுமை
காத்து நிற்பதுவன்றோ
காற்றின் குணம்.

தென்றலாய் வருடினாலும்
புயலாய் மிரட்டினாலும்
காற்றின் முனைப்பை
ஈடுசெய்து
மணம் தந்து மகிழச்செய்வது
பூக்களின் குணம்

காற்றினைப்போல‌
எளியோரைக் காத்து,
பூக்களைப்போல‌
மணம்தந்து,
மனிதர்கள் நாம்
வாழப்பழகுவோம்!

கவிஞர் பி. மாரியம்மாள்
நெல்லை

2010-01-23T02:42:00.000-08:00

குடை

கொட்டும் மழை
குடைபிடிக்கின்றது
காளான்.

கவிஞர் பி. இராமலட்சுமி
நெல்லை

2010-01-23T02:40:00.000-08:00

மழைநாள் தீபாவளி

மழைநாள் தீபாவளிபோல்
எரிச்சலாய் இருக்கிறது
பக்கத்து வீட்டில் இருந்தும்
என்னுடன் நீ
பேசாமல் இருப்பது

கவிஞர். மு.பிரியா
நெல்லை

2010-01-23T02:37:00.001-08:00

நாங்கள் வெல்வோம்

பார்வை இழந்தவர்கள் பார்க்கிறார்கள்
கால்கள் இல்லாதவர்கள் நடக்கிறார்கள்
பேசமுடியாதவர்கள் பேசுகிறார்கள்
கேட்கமுடியாதவர்கள் கேட்கிறார்கள்

எந்த ஏசுபிரானும்
இந்த அற்புதத்தை நிகழ்த்தவில்லை
எங்கள் சகோதர சகோதரிகளின்
தன்னம்பிக்கையால்தான்
எல்லாம் சாத்தியமாயின.

ஒவ்வொரு மனிதனையும்
உரசிப்பார்த்தால்
ஒளிந்திருக்கும்
ஆயிரம் ஆயிரம் ஊனங்கள்
எங்களையும்
அப்படி சிறுமைப்படுத்தாதீர்கள்
நாங்கள் நம்பிக்கையானவர்கள்

ஏனெனில்,
ஊனமாகி போன‌
இந்த தேசத்திலும்
உயிர்ப்போடு இருப்பது
ஊனமுற்றவர்களின் உணர்வுதான்

கவிஞர் ப.லெனின்
திருச்சி

2010-01-23T02:35:00.000-08:00

தவம் முயல்வாய் என் கண்ணே

தவம் முயல்வாய் என் கண்ணே
அகத்துரும்பை அசைத்தெடுக்க‌
தவம் முயல்வாய்

தவம் என்பது
உள்நோக்கி ஒருமுகப்படும் தீட்சண்ய பார்வை
தியாகம்; பொறுமை; சாதனை; நம்பிக்கை

தவக்கொழுந்தே,
உன் கல்வியை, உன் பணியை,
உன் மேலாண்மையை
தவமாகக் கொள்

உருக்கண்டு எள்ளுவோரை புறந்தள்ளு
இங்கிதம் தெரியாமல் எவர் பேசிடினும்
இறைவனிடம் தள்ளு
மூர்த்தி சிறிதெனினும் கீர்த்தி பெரிதென காட்டு
ஈரடியால் பொருள்கூறும்
திருக்குறளாய் வழ்ந்துகாட்டு
அகத்தியர்போல் இனிய தமிழமுதம் கூட்டு
வாமனனாய் விசுவரூபம் காட்டு

தொலைவில் இல்லை
வற்றிச் சங்கொலி நீ எழுப்பும்நாள்

கவிஞர். கா. சங்கீதா
விருதுநகர்

2010-01-23T02:31:00.001-08:00

வசந்தம் வரும் வாசலைத் தேடி

தோல்வியை கண்டு பயந்து
உன்னை பூட்டிக் கொள்ளாதே
தோல்வியினை தூண்டுகோள் ஆக்கு
உன்னைச் சுற்றி
வெற்றி தேவதை
வெளிச்சவிதை விதைக்கட்டும்.

தூங்கி விழுந்தால்
இந்த பூமி உனக்கு படுக்கை
பாதங்கள் தயாரானால்
பாதைகள் மறுக்கப் போவதில்லை.

நீ விழித்தெழும் திசை
இந்த பூமிக்கு கிழக்கு!
உன் விரல்களில் அடங்கும்
சூரிய விளக்கு!
நட, எழுந்து நட!

நாளையென்ன‌
நிச்சயம்
வசந்தம் வரும்
இன்றே..

கவிஞர் கி.இராதாபாய்
புதுக்கோட்டை

2010-01-23T02:27:00.000-08:00

ஊனத்தை நிமிர்த்தும் ஞானம்

பாலை என்பது இயற்கையிலுண்டு
கடும் பாறை என்பதும் இயற்கையிலுண்டு
குடிக்க உதவா உப்புநீர் கடலுமுண்டு
தின்ன உதவா கருவேலங் காயுமுண்டு
கள்ளியிலும் கூட பூவுமுண்டு
இவையெல்லாம் பயனற்ற பொருட்கள்.

இந்த வரிசையில்
ஊனமுற்றோர் வைத்து எண்ணப்பட்டனர்
அறிவியல் வளர்ச்சியில்
அனைத்தும் மறைகிறது;
அனனைத்தும் மாறுகிற‌து
ம‌க்க‌ள் துன்ப‌மோ ஆறுகிற‌து
எல்லாம் அறிவிய‌ல் மாற்ற‌ங்க‌ள்
என்றாலும் துய‌ர‌ங்க‌ள் தீர‌வில்லை

கார‌ண‌ம்,
க‌ருவிக‌ள் இருப்போர் கையில்
க‌ருணை நல‌மில்லை
அவ‌ர்க‌ள் எலும்புக‌ளெல்லாம்
ம‌ர‌த்தின் க‌ட்டைக‌ளாகிவிட்ட‌ன‌
மூளை முழுவ‌தும் அறிவிருன்தும்
ஒரு மூலையிலும் க‌ருணையில்லை

ம‌னித‌ன் செய்யும் த‌வ‌றுக்கெல்லாம்
ம‌னித‌ன் பொறுப்பேற்கும் கால‌ம் வேண்டும்

தொழில்நுட்ப‌ம் உண்டு
ஊன‌முற்றோர் வா‌ழ்வை மேம்ப‌டுத்தும்
துணைமைத் தொழில்நுட்ப‌ம் உண்டு
துணிந்து வாழ்ந்திட‌
க‌ணினிக்க‌ருவிக‌ள் உண்டு

க‌ண்ணும், காலும், கையுமின்றி
இருப்பவரெல்லாம்
செயற்கை உறுப்புகள் பெற்று
செயற்கை பார்வையைப் பெற்று
புயலெனப் புறப்ப்ட்டு
புவிதுயர் போக்கப்போகின்றனர்

ஊனத்தை நிமிர்த்தும்
தெளிந்த ஞானம் பெற்று
உலகம் காக்கப் புறப்படுகின்றனர்

கவிஞர் அர.செயச்சந்திரன்
திருச்சி

2010-01-23T02:23:00.000-08:00

பாரத கலைகள் போற்றுவோம்!

கருவிழி அசைவில்
கதைகள் சொல்லிடும்
பரதநாட்டியம்!

பாரதத்தின் பெருமைகளை
பறைசாற்றும் பழங்கலையாம்
கிராமிய நடனம்!

வசைபாடும் மாந்தர்களையும்
இசையால் வசப்படுத்தும்
வாய்ப்பாட்டு!

பாமர மக்களுக்கு
இசையுடன் செய்திகளை
சொல்லுது குழுபாட்டு!

பூப்பெய்தி பூத்திருக்கும்
பூவையரை மகிழச்செய்ய‌
கும்மிப்பாட்டு!

உழைக்கும் மக்கள்
சோர்வு நீங்க பாடிட‌
தெம்மாங்கு!

இயற்கையின் வனப்பழகை
நயமுடன் எடுத்தியம்பும்
ஓவியக்கலை!

மனித முயற்சியின் அடிப்படையாய்
உளியை உதாரணமாக்கும்
சிற்பக்கலை!

உள்ளத்து சோர்வை
நொடிப்பொழுதில் நீக்கும்
ஒயிலாட்டம்!

கானத்துடன் இசைகூட்டி
அசைன்ந்தாடச் செய்யும்
கரகாட்டம்!

விலங்கின் தோலால்
இசைதந்து பண்படுத்தி
ஆடும் ஆட்டம் தப்பாட்டம்!

கயவர்களின் கொட்டம் அடக்க‌
தோள் கொடுக்கும்
சிலம்பாட்டம்!

உலகை காக்கும் கடவுளையும்
மகிழ்வுறச் செய்யும்
காவடியாட்டம்!

தேசத்தின் பெருமைகளை எடுத்தியம்பும்
நுண்கலை வடிவங்களை
போற்றிப் பாதுகாப்போம்!

கவிஞர். நா.மல்லையன்
காரைக்குடி

2010-01-23T02:20:00.000-08:00

தடைகளை தாண்டிடு!

இருப்பைத் தெரிவிக்கக்கூட‌
தயங்கும் குடும்பம்...
வீதிக்கு வரவே
போராட வேண்டிய அவலம்...

சபிக்கப்பட்ட‌
வர்க்க அடையாளம்...
அங்கீகரிக்க
மறுக்கும் சமுதாயம்...
கருணை வழங்கி
உரிமை மறுக்கும்...

உனக்கான‌
தடைகளை தாண்டித்தான்
சாதிக்க வேண்டும்...

உன்னை நிரூபி
உலகை
உன்பக்கம் திருப்பு...

கவிஞர் சு.வெங்கட்ராமன்
சேலம்

2010-01-23T02:16:00.000-08:00

கதை

அவனைப் பற்றி
இவனிடம் ஒரு கதை.
இவனைப் பற்றி
அவனிடமும் ஒரு கதை.
மற்றவர்களைப் பற்றிய‌
கதைகளைச் சொல்வதில்
இணையில்லாத விருப்பம்
எல்லோருக்கும் எப்பொழுதும்.
தன்னைப்பற்றிய கதைகள்
மறுஒலிபரப்பாகிக் கிடப்பதை
கேட்கமுடியாத செவிகளுடையோர்
தொடர்கின்றனர்
நீள் கதைகளை.
என்றாலும்
சொல்லப்படாமலே இருக்கின்றன‌
இன்றைய கதைகளுக்கான‌
உண்மையான முன்கதைகள்.

கவிஞர் தமிழியலன்
சென்னை

2009-07-12T00:05:00.000-07:00

என் அடுத்த இலக்கு கவிச்சிதறல் என்னும் மாற்றுத் திறனுடையோரின் கவிதைத் தொகுப்பை வெளியிடுவது என திட்டமிட்டிருக்கிறேன். இதற்கான அறிவிப்பு மடல் வேண்டுவோர் மேற்காணும் மடல்களை டவுன்லோடு செய்து பார்க்க வேண்டுகிறேன்.

2009-02-14T06:11:00.001-08:00

ஆதியந்தமாய்....

நினைத்து உருகி
உன்னிலேதான் கரைகிறேன்
புரியாமல் நீயோ
என் தூரிகைத் தொடா
தொடுவானமாய்..!

அங்கிங்கெனாதபடி என்னுள்
ஆதியந்தமாய் நீ
விழிமூடியும் மனமுறங்காது
கசிகிறது ‍- உன்
வனப்பில்...!

கனந்தாங்காது
சுகமாய் பிரசவிக்கிறேன்
தமிழே - உனை
ஓர் கவிதையாய்....!

- மதி (கற்பகஜோதி)
9715969189.

2009-02-14T06:07:00.000-08:00

ஊனம் ஒரு நல் அழகே!

படைப்புகளில் இவர்கள் வித்தியாசம்
என்பதால், ஊனத்திலும் இவர்கள்
சாதனையாளர்கள் என்பதால்
ஊனமும் ஒரு நல் அழகே.

பலவீனம் உடல் உறுப்புகளில்
ஆனால் பலமோ மனதில்
சிந்தை பலத்தால் ஜெயித்துக் காடுவதால்
ஊனம் ஒரு நல் அழகே!

கண் இல்லாமல் பார்க்கிறார்கள்
செவிப்பலம் இன்றிக் கேட்கிறார்கள்
பாஷை இல்லாமல் பேசுகிறார்கள்
பலம் இல்லாம்லேயே வாழ்கிறார்கள்.

கரங்கள் இன்றி படைக்கிறார்கள்
சிறகு இன்றி சிந்தையால் பறக்கிறார்கள்
கால்கள் இல்லாமல் நடக்கிறார்கள்
வாழ்வு இழந்தும் வாழ்கிறார்கள்

அசாதாரண வாழ்வு வாழ்வதால்
பிறர் சந்தோஷத்தில் தம் சந்தோஷத்தை
காண்பதால், குறையை நிறைவாய்
கொள்வதால் இவர்களும் அழகே.

இறை அருள் இருக்கும்வரை
நல்ல பெற்றோர் இருக்கும்வரை
அருமையான உறவுகள் இருக்கும்வரை
இனிய உடன்பிறப்புகள் இருக்கும்வரை

வழிநடத்தும் ஆசான்கள் உள்ளவரை
உயிர்தரும் நண்பர்கள் உள்ளவரை
வழிகாட்டும் வள்ளல்கள் உள்ளவரை
ஊனத்தை மதிக்கும் உள்ளங்கள் உள்ளவரை

ஊனம் ஒரு நல் அழகே!
உரிய உரிமைகளை தந்து
சமூகம் இவர்களை அங்கீகரித்தால்
ஊனமும் ஒரு நல் அழகே!

உற்றுப்பார்த்தால் ஒளிந்திருக்கும்
திறமைகள் திரியும் உயர்வு தந்து
பார்த்தால் ஊனத்தின் உன்னதம் புரியும்
ஊனமும் ஒரு நல் அழகே புரியும்.

-கவிதாயினி। சாந்தி ராபர்ட்ஸ்
உதகை.